2 - و نيز از حسن‌بن عبداللَّه ، از قول پدران بزرگوارش ، از جدّش حسن‌بن على عليهم السلام نقل كرده ، مىگويد : « گروهى از يهود حضور رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله شرفياب شدند ، دانشمندترين آنها از پيامبر صلى الله عليه و آله چند مسأله پرسيد ، از جمله گفت : چرا خداوند براى جنابت دستور غسل داده ولى براى بول و غايط چنين فرمانى نداده است ؟ ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آدم عليه السلام چون از آن درخت خورد ، اين غذا در رگها و مو و پوست او جارى شد ، در نتيجه وقتى كه مردى با همسر خويش همبستر مىشود آن آب از تمام رگها و مويش در سراسر اندام وى بيرون مىآيد از اين رو خداوند عزّوجلّ بر اولاد آدم تا روز قيامت غسل از جنابت را واجب كرده است . ولى ادرار از مازاد نوشيدنىهايى است كه انسان مىنوشد و غايط از فزونى غذايى كه انسان آن را مىخورد ، بيرون مىآيد ، بنابراين وظيفه انسان تنها وضو گرفتن است . يهودى گفت : يا محمد ! راست گفتى . « 1 » 3 - شيخ طوسى از عبدالحميدبن ابىالعلاء يا ديگرى در حديث مرفوعى نقل كرده ، مىگويد : از حسن‌بن على عليهما السلام پرسيدند : كيفيت قضاى حاجت چگونه است ؟ فرمود : « رو به قبله و پشت به قبله و رو به باد و پشت به باد نباشد . » « 2 » 4 - عبدالرّزاق از حكيم‌بن جابر نقل كرده ، مىگويد : حسن‌بن على عليهما السلام وضو گرفت سپس يك قعطه پارچه طلبيد و بدان وسيله دست و صورتش را خشك كرد . مىگويد : زنى اين كار آن حضرت را ديد و

--> ( 1 ) - علل الشّرايع : 1 / 267 . ( 2 ) - تهذيب : 1 / 26 .